Porównanie trzech generacji bezlusterkowców z serii Sony A7: A7 III, A7 IV, A7 V
Linia pełnoklatkowych bezlusterkowców Sony z serii A7 należy do najpopularniejszych na rynku, łącząc wysoką jakość obrazu z wszechstronnością zastosowań fotograficznych i wideo. Modele A7 III (2018), A7 IV (2021) oraz najnowszy A7 V (ogłoszony 2 grudnia 2025) reprezentują kolejne etapy ewolucji tej serii. Każdy z nich wprowadza istotne ulepszenia, ale tempo zmian między generacjami różni się w zależności od podzespołu, funkcji lub parametrów. Poniżej przedstawiono kluczowe różnice w podstawowych aspektach technicznych.
Matryca
Sony A7 III wyposażono w 24,2-megapikselową pełnoklatkową matrycę Exmor R CMOS z podświetleniem od tyłu (BSI), która w momencie premiery oferowała doskonały kompromis między rozdzielczością a wydajnością w słabym oświetleniu. Przejście na A7 IV przyniosło wzrost do 33 megapikseli przy zachowaniu technologii BSI, co pozwoliło na uzyskanie większej szczegółowości zdjęć przy podobnej jakości w wysokim ISO.
A7 V utrzymuje tę samą rozdzielczość 33 megapikseli, ale wprowadza matrycę typu partially stacked (częściowo warstwową). Dzięki temu znacząco poprawiono prędkość odczytu danych, redukując efekt rolling shutter i umożliwiając szybsze fotografowanie seryjne bez zniekształceń. Pod względem czystej rozdzielczości różnica między A7 IV a A7 V jest więc minimalna, ale nowa konstrukcja matrycy daje przewagę w dynamicznych scenariuszach fotografowania i filmowania pod kątem dużo mniejszego efektu rolling shutter.
Procesor obrazu
A7 III korzysta z procesora BIONZ X, który w połączeniu z front-end LSI zapewniał solidną wydajność jak na 2018 rok. W A7 IV Sony wprowadziło znacznie mocniejszy BIONZ XR, oferujący około ośmiokrotnie wyższą moc obliczeniową, co przełożyło się na lepszą pracę autofokusa, redukcję szumów i obsługę bardziej zaawansowanych funkcji wideo.
A7 V kontynuuje korzystanie z BIONZ XR, uzupełnionego o dedykowaną jednostkę przetwarzania AI. Dzięki temu aparat lepiej radzi sobie z rozpoznawaniem obiektów i bardziej złożonymi algorytmami autofokusa, pomimo, że sam typ procesora pozostaje taki sam jak w poprzedniej generacji.
Wizjer elektroniczny
Wizjer w A7 III to panel OLED o rozdzielczości 2,36 miliona punktów, który był wtedy bardzo dobrze oceniany, choć dziś wydaje się nieco przestarzały. A7 IV podniósł poprzeczkę do 3,68 miliona punktów z wyższą częstotliwością odświeżania (do 120 kl./s), co zapewniło płynniejszy podgląd zwłaszcza przy szybkim ruchu.
W A7 V rozdzielczość wizjera pozostaje w dużej mierze taka sama jak w A7 IV (3,68 miliona punktów), ale dzięki szybszemu odczytowi matrycy i blackout-free shooting podgląd podczas serii jest bardziej stabilny i pozbawiony przerw. Nie wprowadzono tu rewolucyjnego skoku rozdzielczości (np. do 9,44 miliona punktów znanego z wyższych modeli z serii A1).
Najnowsze nasze poradniki:
- Praktyczny poradnik: Lustrzanka cyfrowa do 1000 zł – czy warto?
- Czy aparatem micro cztery trzecie można nauczyć się fotografować?
- Jaki aparat do fotografowania zwierząt?
- Praktyczny poradnik: Bezlusterkowiec uniwersalny. Funkcje i parametry.
- Korekta ekspozycji w fotografii: Jak uzyskać wyjątkowe fotografie?
Autofokus
System autofokusa w A7 III opiera się na 693 punktach detekcji fazy i 425 punktach kontrastu, z funkcją Eye AF ograniczoną głównie do ludzi. A7 IV przyniósł znaczącą poprawę – 759 punktów pokrywających 94% kadru oraz Real-time Tracking z rozpoznawaniem oczu ludzi, zwierząt i ptaków.
A7 V rozwija ten system dzięki dedykowanej jednostce AI, oferując jeszcze bardziej precyzyjne rozpoznawanie obiektów (w tym nowe kategorie, np. pojazdy czy owady) i lepszą skuteczność w trudnych warunkach. Zachowano podobną liczbę punktów detekcji fazy, ale algorytmy działają szybciej i bardziej przewidująco.
Szybkość zdjęć seryjnych
Wszystkie trzy modele oferują 10 kl./s z mechaniczną migawką i śledzeniem AF/AE. Różnice ujawniają się przy migawce elektronicznej: A7 III i A7 IV osiągają tę samą wartość 10 kl./s, natomiast A7 V dzięki partially stacked matrycy umożliwia 30 kl./s bez blackout (czarnego kadru między zdjęciami), co jest największym skokiem w tej generacji.
Ekran LCD
A7 III posiada 3-calowy uchylny ekran dotykowy o rozdzielczości 922 tys. punktów, wystarczający do podstawowych zadań, ale ograniczony w zakresie ruchu. A7 IV wprowadził w pełni przegubowy (vari-angle) ekran o tej samej przekątnej, ale z wyższą rozdzielczością około 1,04 miliona punktów, co znacznie ułatwiło pracę w nietypowych pozycjach.
A7 V idzie dalej – ekran ma 3,2 cala, rozdzielczość około 2,1 miliona punktów i nadal jest w pełni przegubowy (multi-angle), oferując jeszcze lepszą czytelność i wygodę przy nagrywaniu vlogów czy fotografii z niskiej/wysokiej perspektywy.
Nagrywanie wideo
A7 III oferuje 4K 30p z pełnym odczytem pikseli (bez cropa) w 8-bitowej głębi kolorów oraz Full HD 120p do slow-motion. A7 IV wprowadził 4K 60p (z 1,5-krotnym cropem w trybie Super 35), 4K 30p oversamplowane z 7K z pełnej klatki oraz 10-bitowe próbkowaniem 4:2:2, znacznie podnosząc jakość profesjonalnego wideo.
A7 V eliminuje największą wadę poprzednika – 4K 60p jest dostępne w pełnej klatce bez cropa. Dodano także 4K 120p (z cropem) oraz dalsze ulepszenia w stabilizacji i profilach kolorów, czyniąc aparat jeszcze bardziej uniwersalnym narzędziem hybrydowym.
Co wnoszą nowe generacje Sony A7?
Sony A7 III był pierwszym hybrydowym pełnoklatkowym bezlusterkowcem, który pod względem szybkości działania pokonywał wiele lustrzanek cyfrowych. Przejście z A7 III na A7 IV przyniosło największe zmiany w rozdzielczości, autofokusie i możliwościach wideo, natomiast A7 V koncentruje się na prędkości (serie, brak cropa w 4K 60p) i dalszym dopracowaniu systemu AI, zachowując wiele elementów z poprzednika przy jednoczesnym usunięciu kluczowych ograniczeń. Każda nowa generacja uniwersalnej serii A7 wnosiła nowe funkcje i usprawnienia zarówno w zakresie fotografii jak i filmowania. Wybór między tymi modelami zależy głównie od priorytetów i rodzaju zastosowań: fotografii statycznej, reporterskiej czy nagrywania wideo.
