Praktyczny poradnik: Obiektywy do astrofotografii w 2025 roku
Dzisiaj przy gorącej kawie kilka słów o obiektywach dla miłośników astrofotografii. Astrofotografia to wyjątkowa dziedzina fotografii, wymagająca specjalistycznego sprzętu fotograficznego, aby uchwycić piękno nocnego nieba. Jednak do fotografowania Drogi Mlecznej można z powodzeniem używać tańszych obiektywów manualnych, gdyż autofokus w astrofotografii jest praktycznie bardzo rzadko używany. Przy robieniu nocnych timelapsów lustrzanką pełnoklatkową miłośnicy astrofotografii najczęściej korzystają się z obiektywów szerokokątnych ogniskowej w zakresie 14-24 mm, 15-30 mm, 16-35 mm, 17-35 mm. Im wyższa jasność takiego obiektywu, tym bardziej możemy skrócić czas naświetlania. Warto jednak przysłonić obiektyw o jedną działkę przysłony, aby uzyskać lepszą ostrość obrazu na powierzchni całego kadru.
Najnowsze nasze poradniki fotograficzne:
- Poradnik: Jak fotografować ptaki w 2026 roku?
- Poradnik: Koszty fotografii analogowej w Polsce w 2026 roku
- Ranking najlepszych analogowych obiektywów M42 w 2026 roku
- Praktyczny poradnik: Jak precyzyjnie zarządzać głębią ostrości w fotografii krajobrazowej?
- Praktyczny przewodnik: Lustrzanki cyfrowe w astrofotografii. Najlepsze modele na 2026 rok
- Czy warto kupić cyfrową lustrzankę Sony w 2026 roku?
- Czy warto kupić analogową lustrzankę Minolta?
Obiektywy z manualnym ostrzeniem czy obiektywy z autofokusem?
Obiektyw bez autofokusa jest zwykle lepszym wyborem do astrofotografii, ponieważ umożliwia precyzyjne ustawienie ostrości, co jest kluczowe w tej dziedzinie fotografii. Autofokus wymaga odpowiedniego poziomu oświetlenia fotografowanej sceny, by mógł poprawnie ustawić ostrość. W nocy, przy minimalnym oświetleniu, systemy autofokusa, zwłaszcza te oparte na detekcji fazy lub kontrastu, mogą mieć trudności w prawidłowym działaniu. Nawet najnowsze systemy AF mogą mieć problem z wyostrzeniem na gwiazdach, które są zbyt małe i słabe, by zapewnić odpowiednie informacje do ustawienia ostrości.
Jak obliczyć maksymalny czas naświetlenia według reguły 500?
Przy astrofotografii maksymalny czas naświetlania dla aparatu ustawionego nieruchomo na statywie może obliczyć korzystając z tzw. reguły 500. Wystarczy podzielić liczbę 500 przez długość ogniskowej obiektywu (ekwiwalent ogniskowej) wyrażonej w mm.
Przykład obliczeń dla obiektywu o ogniskowej 20 mm i aparatu z matrycą pełnoklatkową. Dzielimy 500/20 i otrzymujemy maksymalny czas naświetlania 25 sekund dla obiektywu o ogniskowej 20 mm podłączonego do aparatu z matrycą pełnoklatkową.
W przypadku obiektywów podłączonych do aparatów z matrycami APS-C należy uzyskany czas podzielić przez wspólczynnik 1,5 (crop) lub pomnożyć ogniskową obiektywu przez współczynnik 1,5.
Przykład obliczeń dla obiektywu o ogniskowej 24 mm i aparatu z matrycą APS-C. Dzielimy 500/(24×1,5) i otrzymujemy maksymalny czas naświetlania około 14 sekund dla obiektywu o ogniskowej 24 mm podłączonego do aparatu z matrycą pełnoklatkową.
Jasne teleobiektywy czy teleskopy?
Do fotografii dalekiego nieba można stosować super teleobiektywy o jasności 2,8 lub 4, ale tańszym rozwiązanie jest stosowanie teleskopów zwierciadlanych o bardzo dużym powiększeniu na montażu paralaktycznym. Rzeczywiście, że jasność teleskopu jest mniejsza niż jasnego super obiektywu, ale dzięki zastosowaniu montażu paralaktycznego możemy naświetlać dłużej niż w przypadku ustawienia aparatu na statywie. Jasne super szybkie teleobiektywy są projektowane do fotografii sportowej lub fotografii dzikiej przyrody a nie do astrofotografii. W przypadku korzystania z tanich amatorskich zoomów istotnym problem w ciemnych teleobiektywach mogą być: brak ostrości przy fotografowaniu gwiazd, zjawiska aberracji chromatycznej oraz sferycznej oraz nieostrości obrazu na brzegach kadru.
Obiektywy M42 czy bagnetowe?
Na rynku jest sporo tanich używanych obiektywów z gwintem M42, które można podłączyć do lustrzanek i bezlusterkowców. Taki obiektyw możesz łatwo podłączyć do lustrzanki cyfrowej lub bezlusterkowca za pomocą odpowiedniego adaptera. Jeśli fotografujesz lustrzanką cyfrową Nikon potrzebujesz adapter typu „Nikon F/M42” , a jeśli posiadasz bezlusterkowiec Sony to trzeba dokupić adapter Sony E/M42. W celu fotografowania obiektów astronomicznych długimi teleobiektywami warto zamontować lustrzankę cyfrową lub bezlusterkowiec na montażu paralaktycznym.
Obiektywy od analogowych z manualnym ustawianiem ostrości są ekonomicznym wyborem dla początkujących miłośników astrofotografii. Warto jednak wiedzieć, że radzieckie obiektywy z gwintem M42 podłączone do lustrzanek Nikona za pomocą adaptera (Nikon F/M42 bez soczewki) nie ostrzą na nieskończoność. Zastosowanie adaptera Nikon F/M42 z dodatkową soczewką powoduje pogorszenie ostrości i kontrastu obrazu rzutowanego na matryce lustrzanki cyfrowej.
Najnowsze artykuły
- Poradnik: Dlaczego warto stosować T-stop zamiast F-stop? - 3 lutego 2026
- Poradnik: Jak fotografować ptaki w 2026 roku? - 3 lutego 2026
- Leica Noctilux‑M 35mm F/1.2 ASPH - 2 lutego 2026
- Poradnik: Koszty fotografii analogowej w Polsce w 2026 roku - 2 lutego 2026
- Ranking najlepszych analogowych obiektywów M42 w 2026 roku - 1 lutego 2026
- Sony na targach BSC Expo 2026 - 31 stycznia 2026
- Praktyczny poradnik: Jak precyzyjnie zarządzać głębią ostrości w fotografii krajobrazowej? - 29 stycznia 2026
Rekomendowane obiektywy do astrofotografii:
Samyang 14mm F/2.8 IF ED UMC – Szerokokątny obiektyw o dużej przysłonie F/2.8, popularny wśród astro-fotografów. Oferuje dobrą jakość obrazu i minimalną dystorsję przy stosunkowo przystępnej cenie.
Sigma 14mm F/1.8 Art – Świetny obiektyw o bardzo szerokiej przysłonie (F/1.8), idealny do astrofotografii, zwłaszcza do rejestrowania szczegółów w ciemnych warunkach. Bardzo dobra jakość obrazu i niska aberracja chromatyczna.
Canon RF 15-35mm f/2.8L IS USM – Obiektyw o zmiennej ogniskowej, który oferuje szeroki kąt widzenia oraz jasną przysłonę f/2.8. Odpowiedni dla użytkowników aparatów Canon bezlusterkowych.
Nikon AF-S Nikkor 14-24mm F2.8G ED – Obiektyw o bardzo wysokiej jakości optycznej, popularny wśród profesjonalistów zajmujących się astrofotografią. Jasna przysłona F/2.8 zapewnia dobrą jakość przy słabym świetle.
Do astrofotografii nie potrzebne są obiektywy z systemem ultraszybkiego autofokusa. Wielu miłośników astrofotografii poleca obiektywy z zamiast Sigmy Art 14 mm F1,8 DG HSM tańszy odpowiednik Samyang AF 14 mm F/2.8, które można wykorzystać także do fotografii krajobrazowej. Miłośnicy lustrzanek Canona w astrofotografii korzystają ze standardowego obiektywu Canon EF 50mm F/1.8 STM. Obiektywy stałoogniskowe tworzą bardziej ostry obraz od obiektywów zmiennoogniskowych. Użytkownicy lustrzanek cyfrowych z matrycą APS mogą korzystać z jasnych szerokokątnych zoomów: Sigma Art 18-35mm F/1.8 oraz Tokina 11-20mm F/2.8.
Jaki obiektyw wybrać do astrofotografii?
Wybór najlepszego obiektywu do astrofotografii zależy od indywidualnych Twoich potrzeb i budżetu. Każdy z wymienionych obiektywów ma swoje unikalne wady i zalety, które mogą znacząco wpłynąć na jakość i styl twoich zdjęć nocnego nieba. Przed zakupem droższego obiektywu polecamy wypożyczenie i przetestowanie go w warunkach w jakich będziesz fotografował. Nie sugerujemy żadnej konkretnej wypożyczalni sprzętu fotograficznego, ale zachęcamy do skorzystania z najbliższej w Twojej lokalizacji.
Hashtagi do mediów społecznościowych
#Astrofotografia #Obiektywy #Sigma14mm #Rokinon24mm #Nikon1424mm #Canon1535mm #Sony24mm #FotografiaNocna #SprzętFotograficzny #FotografiaProfesjonalna #obiektywydoastrofotografii #obiektywydofotografowania gwiazd #obiektywydofotografowaniaMlecznejDrogi #obiektywySigmadoastrofotografii #obiektywySamyangadoastrofotografii